تبلیغات

دریافت کدهای جاوا برای وبلاگ شما

ابزار وبمستر

جوک...ترول های جدید...مطالب طنز - این زن پنجاه سال است که زباله از منزلش بیرون نگذاشته است !-- Begin WebGozar.com Counter code -->

این زن پنجاه سال است که زباله از منزلش بیرون نگذاشته است

جمعه 22 دی 1391  02:46 ب.ظ

ببینید چگونه بانو مه لقا ملاح، مادر محیط زیست ایران، حجم پسماند های خانگی خود را به صفر رسانده اند!

هزاران درود بر ایشان.
****
زنی كه 50 سال زباله از منزلش بیرون نگذاشته است.
==================
"مه لقا ملاح" بنیانگذار جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست، در سال 1296 در حوالی شاهرود چشم به جهان گشود و از سال
1298 ساكن تهران شد. وی مدرك لیسانس ادبیات،فوق لیسانس كتابداری و فوق لیسانس جامعه شناسی را از دانشگاه تهران اخذ كرد و دكترای جامعه شناسی را از فرانسه. اما جالب توجه این است كه وی بیش از هرچیز به موضوعی علاقمند شد كه درباره آن هیچ تحصیلات آكادمیكی نداشت
یعنی موضوع محیط زیست. علاقه وی به این مقوله و اقدامات چشمگیر و قابل توجه او در كشور سبب شد تا مردم به او لقب مادر محیط زیست دهند. 

ما به منزل مادر 91 ساله محیط زیست ایران، در منطقه یك رفتیم تا از نحوه زندگی و عقایدش بیشتر بدانیم. او صمیمانه پذیرایمان شد و با حوصله و اینچنین سوالاتمان را پاسخ داد.

- خانم دكتر،هر كسی كه درباره شما شنیده باشد احتمالا می خواهد این سوال را از خودتان هم بپرسد كه آیا واقعیت دارد شما از 30-40 سال پیش تا كنون هیچ زباله ای از منزل بیرون نگذاشته اید؟

پنجاه سال است. تنها چیزی كه از منزل بیرون می گذاریم كاغذ و روزنامه است.


- پس زباله ها را چكار می كنید؟

ما از سالهای دور ساكن شمیران بوده ایم و اطرافمان باغهای بزرگی بود كه همسایه هایمان در آن حیواناتی همچون بز نگهداری می كردند.آن زمان مانده میوه جات و غذاها را به همسایه ها می دادیم تا به بزهایشان دهند. با روزنامه ها هم پاكت درست می كردیم و می دادیم به بقالی سر كوچه. برخی دیگر از زباله ها را هم در چاله ای كه در باغ درست كرده بودیم می ریختیم تا تبدیل به كود شود.


- خوب آن زمان شرایط خیلی متفاوت بوده. الان چطور این كار را انجام می دهید؟شرایط تغییر كرده و بیشتر اجناس موجود در بازار خود به خود زباله تولید می كنند مثل ظروف آب معدنی،دستمال كاغذی و بسیاری از اجناس كه در بسته بندی نایلونی قرار دارند و مایحتاج روزانه هم هستند.

متاسفانه الان فاجعه شده و ما هم از هر فرصتی استفاده می كنیم برای مبارزه با همین مسئله. از همین فرصت هم می خواهم استفاده كنم و از خوانندگان این نشریه خواهش كنم در سال جدید نگاهشان را عوض كنند و اجناسی كه ظروف و بسته بندی اشان به نحوی است كه قابل بازگشت به طبیعت نیست را نخرند.


- به نظر شما، در جامعه امروز این پیشنهاد عملی است؟

حتما هست. ببینید من سال 56 روی موضوع محیط زیست مطالعه می كردم و از تمام سفارتخانه ها خواسته بودم كه اطلاعاتی راجع به محیط زیست كشورشان ارائه دهند. سوئد ،آلمان، سوئیس و كشورهای مختلفی پاسخ این درخواست را دادند. اطلاعاتی كه از سوئد به دستم رسید حاكی از آن بود كه این كشور بسیار آلوده است ولی در سال 73 یكی از استادان ایرانی كه از آنجا برگشته بود می گفت سوئد كشوری بسیار پاك است.من تعجب كردم و نتیجه بررسی های گذشته ام را با او در میان گذاشتم . او نتیجه تحقیقات مرا تایید كرد اما گفت كه وقتی شرایط آنجا نامساعد شده بود مردم خودشان را كشاندند به زندگی به شیوه گذشته. مثلا دیگر اجناسی كه بسته بندی نایلونی داشت را نخریدند و تولیدكنندگان هم مجبور شدند نوع ظروف را تغییر دهند. از دور ریز بلال،كیسه هایی درست كردند كه به راحتی و پس از چند روز جذب طبیعت می شد.

یكی دیگر از دانشجویانی كه از سوئد برگشته بود، می گفت كه آنجا بشقاب های یك بار مصرفی از سیب زمینی درست كرده اند كه حتی پس از استفاده قابل خوردن است. پس می بینیم كه این امكان وجود دارد. در صورتیكه مردم و مدیران واقعا به اهمیت موضوع پی ببرند.


- شما خودتان چطور این كار را انجام می دهید؟

من و همسرم به جای آب معدنی از آب جوشیده و سرد شده سماور استفاده می كنیم تا یك بطری پلاستیكی كمتری به طبیعت وارد شود و به جای دستمال كاغذی هم از دستمال پارچه ای. موادی كه در بسته بندی نایلونی است نمی خریم. برای خرید هم معمولا از كیسه پارچه ای كه تهیه كرده ایم استفده می كنیم و اگر شرایطی پیش آید كه كیسه پارچه ای همراه نداشته باشیم،از فروشنده می خواهیم كه چند قلم جنس را در یك كیسه بریزد بعدهم كیسه را به او برمی گردانیم.زائداتی همچون تفاله چای و پوست میوه و امثال آن را هم در گودالی كه درحیاط منزل درست كرده ایم می ریزیم تا كود شود و آن را یا پای درختان می ریزیم یا به دیگران می دهیم.

الان اغلب زندگی ها آپارتمانی شده و حیاط خلوت و باغی هم وجود ندارد برای كمپوست كردن زباله ها. این دسته افراد چكار باید بكنند؟

باز هم این كار شدنی است. من دوستانی دارم كه درآپارتمان زندگی می كنند اما یاد گرفته اند در بالكن منزلشان كمپوست درست كنند. سطل خاكروبه یا بشكه های بزرگ تهیه و زیر آن را سوراخ كرده اند . زباله هایی همچون چای خشك و پوست میوه را داخل آن می ریزند. طوری كه شیرابه از زیر آن خارج و وارد ظرف دیگری می شود. زباله هم كود می شود و آن را به كسانی كه نیاز دارند می دهند. به همین راحتی. مهم این است كه بخواهیم.


- انجام این كار در بالكن ،بوی تعفن ایجاد نمی كند؟
خیر اما اگر كمی هم بو بگیرد ریختن كمی خاك اره روی آن بو را از بین می برد.


- خانم دكتر ، الان با این همه تبلیغاتی كه برای حفظ محیط زیست می شود ، باز هم بسیاری از مردم به آن بی توجهند. پس چطور شما به موضوع محیط زیست اینقدر علاقه مند شدید؟ آن هم در زمانی كه به شكل امروزی بحث حفاظت از محیط زیست مطرح نبود.

من رییس كتابخانه موسسه تحقیقات روان شناسی دانشگاه تهران بودم. كتاب های این كتابخانه همیشه باید از خارج كشور تهیه می شد.برای اینكه كتاب هایی با موضوع جدید برای دانشكده تهیه كنم كاتالوگ های انتشاراتی های كشورهای دیگر را بررسی كردم و از آن طریق 2 كتاب خریدم كه موضوعش جدید و اینقدر برایم جذاب بود كه وقتی به دستم رسید تمام وقت نشستم آن را مطالعه كردم. دریكی از آنها خطرات آلودگی محیط زیست و اقداماتی كه انسان علیه خود انجام می دهد به خوبی تشریح شده بود. مطالعه این كتاب شكی به من وارد كرد و از آن پس به این فكر افتادم كه برای حفظ محیط زیست تلاش كنم و مردم را هم با خطرات آلودگی های زیست محیطی آشنا كنم. این كار را هم از خودم و خانواده ام شروع كردم.بعد هم جمعیت زنان مبارز با آلودگی محیط زیست را تشكیل دادم.


- احتمالا این همه حساسیت شما در مورد حفظ محیط زیست برایتان مشكلاتی هم داشته. خانواده با شما هم فكر بودند؟ از سوی مردم و مسوولان با مشكلی روبرو نشدید؟

متاسفانه مشكل كه زیاد بوده و هست. هنوز هم مدیران ما به مسئله محیط زیست به شكل یك موضوع فانتزی نگاه می كنند و در صحبت هایی كه با برخی از مسوولان كشور داشتم متوجه شده ام كه هنوز نمی دانند چه فاجعه ای در حال رخ دادن است و فقط شعار می دهند. در چنین جامعه ای شما حساب كنید كه ما چقدر برای انجام كارهای زیست محیطی با مشكل مواجهیم. اما از مردم هم بگویم .اوائل انقلاب یادم است كه جوی خیابان ولیعصر غرق زباله بود.یك روز رفتم با شن كش جوی را پاك كنم كه یك ماشین آخرین مدل آمد و راننده زباله اش را از داخل ماشین پرت كرد داخل جوی و فریاد زد كه خانم سوپور اینم بردار. با این رفتارها زیاد روبرو شدیم .من حتی با برخی از دوستان تحصیلكرده و خانواده ام هم تا مدتها این مشكل را داشتم.وقتی كنار رودخانه ای برای تفریح می رفتیم كیسه زباله را داخل آب می انداختند تا با من شوخی كنند. من هم می دویدم آن را از آب می گرفتم.یا از اتومبیل زباله پرت می كردند به خیابان و من با اصرار می خواستم كه توقف كنند بعد پیاده می شدم و زباله ها را جمع می كردم. این مشكلات هنوز هم تاحدی در جامعه هست.


- چند وقت طول كشید تا خانواده هم با شما همراه شدند؟
حدود 10 سال.


- چند فرزند دارید؟
4 تا

- آنها هم عضو انجمن شما هستند؟
عضو نیستند اما خودشان در حفظ محیط زیست بسیار دقت دارند.


- كجا متولد شدید؟
(می خندد)در جنگل های حوالی شاهرود.


- بله؟! در جنگل؟
مادر مرحومم در سال 1296 مسافر بودند كه در حوالی شاهرود از درد به خودشان می پیچند و از آنجا كه دسترسی به دكتر و محلی مناسب نبود در همان جا مرا به دنیا آوردند.

- پس شما اصلا محیط زیستی متولد شده اید.
(می خندد) از این موضوع بگذریم.


- خانم دكتر، شب عید مردم در تب و تاب خرید نوروزی بودند شما هم از این خریدهای شب عید داشتید؟می خواهم بدانم خرید مادر محیط زیست چه تفاوت هایی با دیگران داشته.

زیاد درگیر خرید نیستم. فقط شیرینی و میوه خریدم. آن هم به حد كافی. البته نظافت منزل را هم دارم. خانه من همیشه تمیز است و كسانی كه به منزلم میایند هم به حساسیت من واقفند. مثلا كسی اجازه ندارد در منزل من با كفش وارد شود.

اما درباره خرید پوشاك باید بگویم ، این رسم كه چون عید نوروز است،باید لباس نو خرید اصلا رسم خوبی نیست.چه لزومی دارد كه من لباس بخرم در حالیكه لباس مناسب دارم.من چنین عقیده ای ندارم. حتی مادرم هم وقتی مرحوم شدند فقط 2 پیراهن داشتند. چون هر وقت لباسی برایشان تهیه می كردیم، لباس دیگر را می بخشیدند به دیگران.


- خدا رحمتشان كند. گفتید بخشش. در جامعه ای زندگی می كنیم كه خیلی ها از هم رنجش دارند اما در عید نوروز همدیگر را می بخشند البته گاهی این بخشش ها زیاد هم دوام پیدا نمی كنند. كمی در این باره بگویید.

این یكی از رسم های خوب ایرانیان است،اما چرا فقط شب عید؟ ما از هر فرصتی می توانیم استفاده كنیم برای بخشش،دگرگونی و تحول.


- پیام سال 88مادر محیط زیست ایران، خانم دكتر ملاح برای مردم چیست؟

همیشه در عید نوروز قران می خوانیم پس من فقط تقاضا دارم كه یادشان باشد كه خداوند در قران بر حفظ محیط زیست بسیار سفارش كرده . یكی از قواعد مسلمانی و ایمان، نظافت است. یك كم به این مسئله فكر و آنرا درك كنیم. و توجه داشته باشید كه خداوند فرموده "اگر شهری نظیف بود در آن نبات می روید".در همین آغاز سال تصمیم جدی بگیریم
برای حفظ محیط زیست. نگوییم كه تلاش یك نفر هیچ تاثیری ندارد. هریك از خودمان شروع كنیم و به حفظ محیط زیست توجه داشته باشیم.

نوشته شده توسط: مونا | آخرین ویرایش:- | نظرات ()